BARFLAB

Wiedza

Co zmienia gotowanie w składzie miski

Jak gotowanie zmienia wagę i skład porcji oraz po co liczyć uzysk masy i retencję składników.

18 czerwca 2026

Miska z jedzeniem dla psa — skład diety przed obróbką cieplną

Najpierw krótko: surowe mięso i mięso po obróbce to żywieniowo nie zawsze ten sam produkt.

W podglądzie poniżej wybierz typ produktu i metodę, żeby zobaczyć, co zostaje w porcji, a co jest ubytkiem podczas obróbki.

Retencja składników

🐔 Kurczak
Aminokwasy
100%
Tauryna
100%
Biotyna
90% 10%
Wapń
100%
Miedź
100%
Cystyna
85% 15%
Tłuszcz
98% 2%
Foliany
70% 30%
Żelazo
100%
Lizyna
93% 7%
Magnez
100%
Metionina
80% 20%
Niacyna
80% 20%
Kwas pantotenowy
80% 20%
Fosfor
100%
Potas
100%
Białko
100%
Retinol
80% 20%
Sód
100%
Wit. B1
70% 30%
Wit. B12
70% 30%
Wit. B2
100%
Wit. B6
80% 20%
Wit. C
80% 20%
Wit. D
80% 20%
Wit. E
100%
Wit. K
100%
Cynk
90% 10%
zachowane w porcji ubytek podczas obróbki

Dwie liczby: uzysk i retencja

Uzysk masy mówi, ile waży produkt po obróbce w porównaniu z produktem surowym. Mięso zwykle traci wodę i część tłuszczu, więc gotowa porcja waży mniej.

Retencja mówi, jaka część konkretnego składnika została po obróbce. To nie to samo co zawartość w 100 g gotowego produktu: po utracie wody składnik może wyglądać na bardziej skoncentrowany, choć jego łączna ilość spadła.

Razem pokazują skład gotowej porcji.

Tabele Bognára

Antal Bognár zebrał współczynniki uzysku i retencji dla wielu produktów oraz metod obróbki, między innymi gotowania w wodzie i na parze [1]. To uśrednione dane, ale dużo lepsze niż liczenie „na oko”.

Co najłatwiej się zmienia

Najbardziej zmieniają się składniki wrażliwe na temperaturę albo łatwo przechodzące do wody. Dotyczy to zwłaszcza części witamin z grupy B, między innymi tiaminy, oraz folianów. Podobną logikę stosują tabele retencji USDA [2].

Minerały nie „znikają” od samego ciepła tak łatwo jak część witamin, ale mogą przechodzić do wody, sosu albo soków z mięsa. Jeśli ten płyn wylewasz, część składników wylewasz razem z nim. Jeśli wykorzystujesz go w posiłku, część składników wraca do miski.

U kotów szczególnie ważna jest tauryna. Dobrze rozpuszcza się w wodzie, więc podczas gotowania część może przechodzić do płynu. Większe straty są możliwe zwłaszcza wtedy, gdy produkt jest długo otoczony wodą, a wywar nie trafia do posiłku [3]. W dietach gotowanych dla kotów tauryna powinna być liczona świadomie [4].

Para łagodniejsza niż woda

Metoda ma znaczenie. Gotowanie w wodzie sprzyja wypłukiwaniu składników do wywaru. Gotowanie na parze ogranicza kontakt produktu z wodą, więc zwykle jest pod tym względem łagodniejsze.

Dlatego liczy się nie tylko „czy gotowane”, ale też jak gotowane i czy płyn z obróbki wraca do posiłku [1].

Co zapamiętać

Jeśli podajesz dietę gotowaną albo przygotowaną na parze, licz ją w tej postaci. Sama zmiana gramatury nie wystarczy, bo składniki tracą się nierówno.

Dlatego w BARFLAB sposób przygotowania jest częścią obliczeń, a nie tylko opisem dla opiekuna.

Źródła

  1. Bognár, A. (2002). Tables of weight yield of food and retention factors of food constituents for the calculation of nutrient composition of cooked foods (dishes). Berichte der Bundesforschungsanstalt für Ernährung, BFE-R-02-03. Karlsruhe. https://www.fao.org/uploads/media/bognar_bfe-r-02-03.pdf
  2. USDA Agricultural Research Service (2007). USDA Table of Nutrient Retention Factors, Release 6. https://www.ars.usda.gov/arsuserfiles/80400530/pdf/retn06.pdf
  3. Spitze, A. R., Wong, D. L., Rogers, Q. R., Fascetti, A. J. (2003). Taurine concentrations in animal feed ingredients; cooking influences taurine content. Journal of Animal Physiology and Animal Nutrition, 87(7-8), 251-262. https://www.vetmed.ucdavis.edu/sites/g/files/dgvnsk491/files/aal/pdfs/spitze.pdf
  4. National Research Council (2006). Nutrient Requirements of Dogs and Cats. The National Academies Press. https://doi.org/10.17226/10668