Arginina należy do aminokwasów niezbędnych w organizmie kota, egzogennych, co oznacza, że musi być dostarczana wraz z pożywieniem. Jej synteza jest u kotów bardzo mocno ograniczona, a skutki niedoboru mogą być bardzo poważne, głównie ze względu na udział argininy w cyklu mocznikowym.
Synteza argininy
Aktywność enzymów kluczowych do procesu syntezy argininy, czyli enzymu P5C (syntazy pirolino-5-karboksylanu) oraz aminotransferazy ornitynowej jest u kotów mocno ograniczona. W związku z tym wydajność powstawania argininy de novo jest zbyt niska dla pokrycia zapotrzebowania.
Z tego względu układając dietę dla naszego pupila musimy zwrócić uwagę nie tylko na ogólną zawartość białka, ale też na dostępność argininy.
Co powoduje niedostateczna podaż argininy?
Arginina jest wymagana do prawidłowego przebiegu cyklu mocznikowego. Przy jej prawidłowej podaży w diecie, następuje katabolizm argininy przy udziale enzymu arginazy. Powstają ornityna i mocznik. W postaci mocznika usuwany jest z organizmu nadmiar azotu. Jeśli kot otrzymuje z pożywieniem zbyt małą ilość argininy, cykl mocznikowy zostaje zaburzony. Koty są zwierzętami bardzo wrażliwymi na niedobór tego aminokwasu w diecie. Zaobserwowano, że skutkuje on zmniejszonym spożyciem pokarmu i hiperamonemią, czyli zbyt wysokim stężeniem amoniaku we krwi. Pojawiają się objawy takie jak: wymioty, zaburzenia neurologiczne, ataksja czy skurcze tężcowe, a nawet stwierdzano śmierć w wyniku zatrucia amoniakiem. Przypuszcza się, że zwiększone zapotrzebowanie kotów na białko w porównaniu z innymi ssakami wynika właśnie z potrzeby dostarczenia argininy.
Czy tylko cykl mocznikowy?
Arginina, poza ogromnym znaczeniem w przekształcaniu amoniaku w mocznik w cyklu mocznikowym jest także budulcem białek i substratem w syntezie tlenku azotu, biorąc udział w prawidłowym przepływie krwi i wspierając odporność.
Jaką ilość argininy podawać kotu?
Zapotrzebowania na argininę nie da się określić ogólnie dla każdego osobnika. Zależy ono m.in. od wieku kota, masy ciała, ilości dostarczanej energii czy białka w diecie. Na tej podstawie można określić zapotrzebowanie w przeliczeniu na energię metaboliczną według norm FEDIAF.
Arginina w diecie
Głównym źródłem argininy pochodzenia naturalnego są produkty wysokobiałkowe. Należą do nich: mięso mięśniowe (drób, wołowina, wieprzowina), ryby, a także jaja i podroby. Jak w przypadku innych składników, w przypadku argininy ważne są również biodostępność oraz strawność. W diecie BARF raczej nie jest konieczna suplementacja, jednak w przypadku niektórych chorób, np. zaburzeń wątroby, stanów zapalnych jelit czy cukrzycy) jest zalecana przez lekarzy weterynarii.
Źródła:
- Morris, J. G., & Rogers, Q. R. (1978). Ammonia intoxication in the near-adult cat as a result of a dietary deficiency of arginine. Science, 199(4327), 431–432.
- Li, P., & Wu, G. (2023). Amino acid nutrition and metabolism in domestic cats and dogs. Journal of Animal Science and Biotechnology, 14, 19.