Het is een macro-element en het belangrijkste negatieve ion van extracellulaire vloeistoffen. Werkt nauw samen met natrium En potassium, waardoor celhydratatie (juiste osmotische druk) wordt gegarandeerd en de juiste zuur-base-balans van het bloed wordt gehandhaafd. Het is de belangrijkste bouwsteen van zoutzuur (HCl) in de maag [1].
Wat komt erin: Spiervlees, bloedplasma (gedroogde hemoglobine) of keuken-/zeezout, in kleinere hoeveelheden eieren en slachtafval [1].
Tekort: Extreem zeldzaam. Het is meestal het gevolg van aanhoudend braken, waarbij het dier zoutzuur “uitstort” en daarmee gigantische hoeveelheden chloride. Dit leidt tot de zogenaamde metabole alkalose (het bloed wordt te alkalisch) - het dier wordt lusteloos, apathisch, heeft oppervlakkige ademhaling en spiertrillingen [2].
Overmaat: Omdat chloride in de voeding meestal in combinatie met natrium wordt aangetroffen, zijn er dezelfde voorbehouden aan verbonden als natrium: gezonde dieren met toegang tot water tolereren een breed scala van de inname ervan, en de echte dreiging is alleen acute zoutvergiftiging - met een enkele grote dosis of gebrek aan water (extreme dorst, braken, metabole acidose, neurologische aandoeningen). [3].
Bronnen
- Nationale Onderzoeksraad (2006). Voedingsbehoeften van honden en katten. Nationale Academies Press. https://nap.nationalacademies.org/catalog/10668/nutrient-requirements-of-dogs-and-cats
- Ha YS, Hopper K, Epstein SE (2013). Incidentie, aard en etiologie van metabole alkalose bij honden en katten. JVIM 27(4):847-53. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/23751002/
- Veterinair handboek van Merck. Voedingsbehoeften van kleine dieren. https://www.merckvetmanual.com/management-and-nutrition/nutrition-small-animals/nutritional-requirements-of-small-animals