Terug naar de kennisbank

Chloride - Cl in de voeding van honden en katten

Een korte gids over de rol van Chloride - Cl in de voeding van honden en katten.

Chloride - Cl

Chloride is het belangrijkste anion in de extracellulaire vloeistof. Samen met natrium reguleert het de waterhuishouding, de osmotische druk en de zuur-basebalans van het bloed. Bovendien vormt het de belangrijkste bouwsteen van zoutzuur (HCl) in de maag [1]. De NRC-norm voor een volwassen hond is 150 mg MR, 300 mg RA / 1000 kcal ME; voor een kat bedraagt de RA 240 mg / 1000 kcal ME [1].

Waar komt het in voor: In een rauw dieet wordt chloride vanzelf geleverd — vlees, bloed en organen dekken de behoefte zonder dat er iets berekend hoeft te worden. Het is een nutriënt dat in BARF "vanzelf gaat". Als het natriumgehalte in orde is, is dat voor chloride bijna altijd ook het geval — deze twee ionen gaan hand in hand.

Tekort: Een tekort als gevolg van de samenstelling van een rauw dieet is zeer onwaarschijnlijk. Als het voorkomt, is dat meestal bij aanhoudend braken, waarbij het dier zoutzuur (HCl) uit de maag verliest samen met grote hoeveelheden chloride, of bij ernstige diarree of nieraandoeningen [2]. Dit leidt tot metabole alkalose (het bloed wordt te basisch) — het dier wordt lusteloos, apathisch, krijgt een oppervlakkige ademhaling en spiertrillingen. Zoek in dat geval naar de oorzaak in een ziekte, niet in het recept. Katten verdragen het verlies van elektrolyten door braken en uitdroging slechter en raken sneller in een toestand die veterinaire interventie vereist [2].

Overschot: Omdat chloride in de voeding meestal samen met natrium voorkomt, brengt een overschot dezelfde risico's met zich mee als een overdosis natrium (zoutvergiftiging, acidose, extreme dorst, braken, neurologische stoornissen) [3]. Een gezond dier scheidt een overschot efficiënt uit via de urine — problemen ontstaan bijna uitsluitend door het toevoegen van zout aan het voer of het voeren van zoute producten voor menselijke consumptie. Katten met chronische nierziekte vormen hier een risicogroep.

Waar moet je op letten

Bereken en supplementeer chloride niet apart — rauw vlees, bloed en organen leveren het automatisch. Afwijkingen in het chloridegehalte bij bloedonderzoek wijzen meestal op een ziekte of uitdroging, en niet op een slecht samengesteld dieet [2]. Het is het beste om chloride indirect te monitoren door het natriumgehalte in de gaten te houden — zie Natrium : kalium verhouding.

Bronnen

  1. National Research Council (2006). Nutrient Requirements of Dogs and Cats. National Academies Press. https://nap.nationalacademies.org/catalog/10668/nutrient-requirements-of-dogs-and-cats
  2. Ha YS, Hopper K, Epstein SE (2013). Incidence, Nature, and Etiology of Metabolic Alkalosis in Dogs and Cats. JVIM 27(4):847-53. https://doi.org/10.1111/jvim.12122
  3. Merck Veterinary Manual. Nutritional Requirements of Small Animals. https://www.merckvetmanual.com/management-and-nutrition/nutrition-small-animals/nutritional-requirements-of-small-animals