To makroelement i główny jon ujemny płynów zewnątrzkomórkowych. Ściśle współpracuje z sodem i potasem, dbając o nawodnienie komórek (odpowiednie ciśnienie osmotyczne) i utrzymanie prawidłowej równowagi kwasowo-zasadowej krwi. Stanowi on główny budulec kwasu solnego (HCl) w żołądku [1].
W czym występuje: Mięso mięśniowe, osocze krwi (suszona hemoglobina) lub sól kuchenna/morska, w mniejszej ilości jaja oraz podroby [1].
Niedobór: Niezwykle rzadki. Zazwyczaj jest wynikiem uporczywych wymiotów, podczas których zwierzę „wylewa“ z siebie kwas solny, a wraz z nim gigantyczne ilości chlorku. Prowadzi to do tzw. zasadowicy metabolicznej (krew staje się zbyt zasadowa) — zwierzę staje się ospałe, apatyczne, pojawia się płytki oddech i drżenia mięśni [2].
Nadmiar: Ponieważ chlorek w diecie występuje najczęściej w parze z sodem, podlega tym samym zastrzeżeniom, co sód: zdrowe zwierzęta z dostępem do wody tolerują szeroki zakres jego podaży, a realne zagrożenie stanowi dopiero ostre zatrucie solą — przy jednorazowo dużej dawce lub braku wody (skrajne pragnienie, wymioty, kwasica metaboliczna, zaburzenia neurologiczne) [3].
Źródła
- National Research Council (2006). Nutrient Requirements of Dogs and Cats. National Academies Press. https://nap.nationalacademies.org/catalog/10668/nutrient-requirements-of-dogs-and-cats
- Ha YS, Hopper K, Epstein SE (2013). Incidence, Nature, and Etiology of Metabolic Alkalosis in Dogs and Cats. JVIM 27(4):847-53. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/23751002/
- Merck Veterinary Manual. Nutritional Requirements of Small Animals. https://www.merckvetmanual.com/management-and-nutrition/nutrition-small-animals/nutritional-requirements-of-small-animals