Dit is een analytische (laboratorium)term. Geeft de totale hoeveelheid anorganische componenten aan; mineralen (calcium, fosfor, magnesium, ijzer, etc.) die achterblijven na het verbranden van een voedselmonster in een oven op 600°C (waar alle eiwitten, vetten en koolhydraten worden verbrand) [1]. De hoeveelheid as in voedsel hangt af van het mineraalgehalte, b.v. een hoog gehalte aan beendermeel kan dit verhogen.
Wat komt erin: De belangrijkste bronnen van as in de voeding zijn botten (calcium, fosfor, magnesium) en minerale supplementen (bijvoorbeeld uit beendermeel, vismeel of eierschalen). [2].
Tekort: Een laag asgehalte betekent eenvoudigweg een laag mineraalgehalte in de voeding, wat kan resulteren in algemene tekorten, waaronder: calcium, fosfor of magnesium [3].
Overmaat: Een te hoog asgehalte (vaak in slecht voedsel dat veel gemalen, vleesloze botten bevat) belemmert de spijsvertering en kan de urinewegen belasten, waardoor de vorming van urinestenen vatbaar wordt, vooral bij katten. [1] [2]. Als het voedsel een te hoog asgehalte heeft met een teveel aan een bepaald mineraal, kunnen symptomen van een teveel aan dat element optreden.
Bronnen
- Veterinair handboek van Merck. Voedingsbehoeften van kleine dieren. https://www.merckvetmanual.com/management-and-nutrition/nutrition-small-animals/nutritional-requirements-of-small-animals
- Hand MS, Thatcher CD, Remillard RL, Roudebush P, Novotny BJ (2010). Klinische voeding voor kleine dieren, 5e editie. https://www.markmorrisinstitute.org/sacn5.html
- Nationale Onderzoeksraad (2006). Voedingsbehoeften van honden en katten. Nationale Academies Press. https://nap.nationalacademies.org/catalog/10668/nutrient-requirements-of-dogs-and-cats