Jest to termin analityczny (laboratoryjny). Oznacza całkowitą ilość składników nieorganicznych; mineralnych (wapnia, fosforu, magnezu, żelaza itp.) pozostałych po spaleniu próbki jedzenia w piecu w temperaturze 600°C (gdzie wszystkie białka, tłuszcze i węglowodany ulegają spaleniu) [1]. Ilość popiołu w pożywieniu zależy od zawartości minerałów, np. duża zawartość mączki kostnej może ją zwiększać.
W czym występuje: Głównym źródłem popiołu w diecie są kości (wapń, fosfor, magnez) oraz suplementy mineralne (np. z mączki kostnej, rybnej czy skorupek jaj) [2].
Niedobór: Niski poziom popiołu oznacza po prostu niską zawartość minerałów w diecie, co grozi ogólnymi niedoborami m.in. wapnia, fosforu czy magnezu [3].
Nadmiar: Zbyt wysoki poziom popiołu (często w słabych karmach zawierających dużo zmielonych, bezmięsnych kości) utrudnia trawienie i może obciążać układ moczowy, predysponując do powstawania kamieni moczowych, zwłaszcza u kotów [1] [2]. Jeśli w pożywieniu jest zbyt wysoka zawartość popiołu z nadmiarem określonego minerału, mogą wystąpić objawy nadmiaru tego pierwiastka.
Źródła
- Merck Veterinary Manual. Nutritional Requirements of Small Animals. https://www.merckvetmanual.com/management-and-nutrition/nutrition-small-animals/nutritional-requirements-of-small-animals
- Hand MS, Thatcher CD, Remillard RL, Roudebush P, Novotny BJ (2010). Small Animal Clinical Nutrition, 5th Edition. https://www.markmorrisinstitute.org/sacn5.html
- National Research Council (2006). Nutrient Requirements of Dogs and Cats. National Academies Press. https://nap.nationalacademies.org/catalog/10668/nutrient-requirements-of-dogs-and-cats