Een in water oplosbare vitamine, cruciaal voor de gezondheid van huid, vacht en klauwen, evenals voor het metabolisme van macronutriënten [1]. Het is een cofactor voor carboxylasereacties, die een belangrijke rol spelen bij het metabolisme van lipiden, glucose, sommige aminozuren en energie. De darmbacteriën van een gezond dier kunnen het zelf aanmaken. Het grootste deel van de biotine in voedsel is gebonden aan eiwitten. Het wordt gehydrolyseerd in pancreassap en vervolgens geabsorbeerd in de darm [2]. Rauw eiwit bevat avidine (glycoproteïne), dat biotine permanent bindt, waardoor de opname ervan wordt voorkomen. [3]. Het teveel voeren van rauw eiwit alleen kan tot een tekort leiden. Daarom kun je het beste het hele ei serveren, omdat er zoveel biotine in de dooier zit dat er zelfs na het binden van een bepaald deel nog voldoende van is.
Wat komt erin: Lever, slachtafval, spiervlees, eieren, vis [3].
Tekort: Doffe, broze vacht, loslatende huid, broze en krakende klauwen [4]. Het is het gevolg van langdurige overmatige toediening van rauw eiwit of van langdurige antibioticatherapie.
Overmaat: Omdat het een in water oplosbare vitamine is, wordt het teveel ervan, dat voortkomt uit een natuurlijk dieet, efficiënt via de urine uitgescheiden [1].
Bronnen
- Nationale Onderzoeksraad (2006). Voedingsbehoeften van honden en katten. Nationale Academies Press. https://nap.nationalacademies.org/catalog/10668/nutrient-requirements-of-dogs-and-cats
- Wedekind, KJ, Yu, S., Kats, L., Paetau-Robinson, I., & Cowell, CS (2024). Micronutriënten: Mineralen en Vitaminen. In klinische voeding voor kleine dieren (6e ed.). Mark Morris Instituut. https://s3.amazonaws.com/mmi_sacn5/2019/SACN5_6.pdf
- Veterinair handboek van Merck. Voedingsbehoeften van kleine dieren. https://www.merckvetmanual.com/management-and-nutrition/nutrition-small-animals/nutritional-requirements-of-small-animals
- Frigg M, Schulze J, Volker L (1989). Klinisch onderzoek naar het effect van biotine op huidaandoeningen bij honden. Schweizer Archiv voor Tierheilkunde 131(10):621-5. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/2602924/