Wróć do bazy wiedzy

Wit E (Tokoferol) w diecie psa i kota

Krótki przewodnik po roli składnika Wit E (Tokoferol) w żywieniu psów i kotów.

Należy do grupy witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. W organizmie pełni funkcję głównego antyoksydantu (przeciwutleniacza). Jej zadaniem jest ochrona błon komórkowych przed niszczycielskim działaniem wolnych rodników i stresem oksydacyjnym, w czym ściśle współpracuje z selenem [1]. Im więcej w diecie wielonienasyconych kwasów tłuszczowych (np. olejów z ryb), tym większe zapotrzebowanie na witaminę E, która chroni te delikatne tłuszcze przed jełczeniem wewnątrz organizmu [2].

W czym występuje: Niektóre oleje mają bazowo jej dodatek, suplement wit. E.

Niedobór: Pojawia się w źle zbilansowanych dietach domowych i powoduje chorobę żółtego tłuszczu (pansteatitis) u kotów. Dochodzi do niej, gdy kot karmiony jest głównie tłustymi rybami (np. tuńczykiem) bez dodatku witaminy E. Tłuszcze te utleniają się w organizmie, wywołując bolesne zapalenie tkanki tłuszczowej (kot staje się apatyczny, gorączkuje, reaguje bólem na dotyk). Może dojść też do zwyrodnienia mięśni [3].

Nadmiar: Jest najbezpieczniejsza z witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. Psy i koty mają na nią wysoką tolerancję. Dopiero przy drastycznym przedawkowaniu syntetyków może zablokować wchłanianie witaminy K, prowadząc do zaburzeń krzepnięcia krwi [1].

Źródła

  1. National Research Council (NRC) (2006). Nutrient Requirements of Dogs and Cats, rozdział 5 — witaminy rozpuszczalne w tłuszczach. https://nap.nationalacademies.org/catalog/10668/nutrient-requirements-of-dogs-and-cats
  2. Hendriks WH, Wu YB, Shields RG et al. (2002). Vitamin E Requirement of Adult Cats Increases Slightly with High Dietary Intake of Polyunsaturated Fatty Acids. J Nutr 132(6):1613S-1615S. https://doi.org/10.1093/jn/132.6.1613s
  3. Niza MMRE, Vilela CL, Ferreira LMA (2003). Feline pansteatitis revisited: Hazards of unbalanced home-made diets. J Feline Med Surg 5:271-277. https://doi.org/10.1016/S1098-612X%2803%2900051-2