Należy do witamin rozpuszczalnych w tłuszczach, jest odpowiedzialna za regulację procesu krzepnięcia krwi oraz gospodarkę wapniową (wbudowywanie wapnia w kości). Jest produkowana w formie K2 przez bakterie jelitowe w ilościach niemal w 100% wystarczających na potrzeby organizmu[1].
W czym występuje: Własny mikrobiom jelitowy, wątroba, żółtka jaj oraz nieoczyszczone żwacze wołowe, algi morskie. W różnorodnej diecie zazwyczaj nie wymaga dodatkowej suplementacji.
Niedobór: Spontaniczne krwawienia z nosa, dziąseł, krwiaki podskórne. Wywołany trutkami, ciężką chorobą wątroby lub wyjałowieniem jelit antybiotykami [2].
Nadmiar: Naturalne formy witaminy K (K1 z roślin i K2 z tkanek zwierzęcych i mikrobiomu) są bezpieczne i mimo, że jest to witamina rozpuszczalna w tłuszczach, jej przedawkowanie z naturalnego pożywienia w praktyce się nie zdarza. Zagrożenie pojawia się wyłącznie przy ekstremalnym przedawkowywaniu syntetycznej, sztucznej formy (tzw. witaminy K3), co może toksycznie uszkadzać wątrobę i wywoływać anemię hemolityczną [2].
Źródła
- National Research Council (NRC) (2006). Nutrient Requirements of Dogs and Cats, rozdział 5 — witaminy rozpuszczalne w tłuszczach. https://nap.nationalacademies.org/catalog/10668/nutrient-requirements-of-dogs-and-cats
- Delaney SJ, Dzanis DA (2018). Safety of vitamin K, and its use in pet foods. JAVMA 252(5):537-542. https://doi.org/10.2460/javma.252.5.537