W organizmie ściśle współpracuje z wapniem i fosforem (około 60% magnezu znajduje się w kościach i zębach jako składnik budulcowy). Pełni ważną rolę w aktywności nerwowo-mięśniowej. Podczas gdy wapń odpowiada za skurcz mięśni, magnez warunkuje ich prawidłowy rozkurcz. Ponadto jest aktywatorem dla ponad 300 enzymów, wspiera prawidłowe przewodnictwo nerwowe oraz odgrywa kluczową rolę w metabolizmie energetycznym na poziomie komórkowym (produkcja ATP) [1]. Wchłanianie magnezu może być ograniczone przez zbyt wysoki poziom wapnia, fosforu, potasu, białka i tłuszczów w diecie. Niektóre leki (moczopędne) mogą powodować marnowanie magnezu w nerkach [2].
W czym występuje: Mięso mięśniowe, serca, podroby [1].
Niedobór: Wynikający wprost ze zbyt małej jego ilości w diecie mięsnej zdarza się rzadko. Najczęściej jest skutkiem wtórnym przewlekłych biegunek lub chorób nerek. Objawami są: tężyczka, drgawki, zahamowanie wzrostu, anoreksja, zwapnienie nerek i wątroby, obniżenie ciśnienia krwi i temperatury [2].
Nadmiar: U zwierząt z prawidłowo pracującymi nerkami nadmiar z diety się nie zdarza, gdyż organizm doskonale radzi sobie z jego wydalaniem z moczem [1].
Źródła
- National Research Council (2006). Nutrient Requirements of Dogs and Cats, Chapter 7 — Minerals. National Academies Press. https://nap.nationalacademies.org/catalog/10668/nutrient-requirements-of-dogs-and-cats
- Hand MS, Thatcher CD, Remillard RL, Roudebush P, Novotny BJ (2010). Small Animal Clinical Nutrition, 5th Edition. https://www.markmorrisinstitute.org/sacn5.html